و انسان شايسته احترام است ...

 

هر عملي با عكس العملي مشابه همراه است. لبخند با لبخند پاسخ داده مي شود، مهرباني با مهرباني، خشم با خشم، بي احترامي با بي احترامي، بر طبق اين قانون نمي توان به ديگران بي احترامي كرد و انتظار داشت كه آنان به ما احترام بگذارند. از اين روست كه احترام گذاشتن به ديگران (عمل) احترام گذاشتن به خويش (عكس العمل) و احترام گذاشتن به انسان است. و انسان شايسته احترام است زيرا از ميان تمامي موجودات، تنها انسان است كه مي تواند به عظمت آفرينش پي ببرد و خود نيز دست به آفرينش زند.

خشم

آيا مي توان از ستارگان خواست كه شب ها ندرخشند يا به ماه گفت كه هميشه كامل باشد؟

به همين ترتيب ، انسان ها نيز مي توانند داراي خصوصياتي باشند كه براي ما دلپذير نباشد (چنان كه ما هم بي ترديد خصوصيتي داريم كه ممكن است ديگران آن ها را دوست نداشته باشند.) ما آن ها را نمي توانيم تغيير دهيم، مگر آن كه خودشان بخواهند (چنان كه هيچ كس نمي تواند ما را تغيير دهد، مگر آنكه خودمان بخواهيم تغيير كنيم.) تنها چيزي را كه ما مي توانيم به آساني در جهان تغيير دهيم خودمان هستيم و اولين قدم در اين راه، اين است كه نخست همه چيز و همه كس (حتي خودمان) را به همان صورتي كه هستند (و هستيم) و نه بصورتي كه ما مي خواهيم باشند، بپذيريم. پذيرفتن انسان ها و دست برداشتن از اعتراض به آن ها و خشمگين شدن از آن كه چرا آن ها آن طوري كه ما مي خواهيم باشند، نيستند، باعث مي شود كه آن ها نيز ما را بهتر بپذيرند، به حرف هاي ما گوش دهند و اگر لازم بدانند خود را تغيير دهند. اين بار كه خشمگين شديد ببينيد آيا اين حرف ها درست است؟

شادي

  •  شادي موهبتي است كه بيشتر به رفتار انسان بستگي دارد نه به محيط اطراف او